Κλιματική αλλαγή: Πέντε πράγματα που μάθαμε από την έκθεση της IPCC

  • Home
  • Blog
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • Κλιματική αλλαγή: Πέντε πράγματα που μάθαμε από την έκθεση της IPCC

Άρθρο του Matt McGrath, 1 Μαρτίου 2022

Μια νέα έκθεση δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα από τη Διακυβερνητική Επιτροπή για την Αλλαγή του Κλίματος (IPCC) των Ηνωμένων Εθνών, η οποία εξετάζει τις αιτίες, τις επιπτώσεις και τις λύσεις για την κλιματική αλλαγή.

Η έκθεση προσφέρει την πιο ξεκάθαρη μέχρι σήμερα ένδειξη του πώς ένας θερμότερος κόσμος επηρεάζει όλα τα έμβια όντα στη Γη.

Να πέντε πράγματα που μάθαμε από αυτήν.

1- Τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα από όσο νομίζαμε

Από το λιώσιμο του πάγου της Γροιλανδίας έως την καταστροφή των κοραλλιογενών υφάλων, οι επιπτώσεις που σχετίζονται με το κλίμα πλήττουν τη γη στο υψηλότερο όριο των προσδοκιών των επιστημόνων. Και πολύ πιο γρήγορα από όσο είχε υπολογίσει παλιότερα ηIPCC.

Αυτή τη στιγμή, όπως ξεκαθαρίζει η νέα έκθεση, περίπου 40% του πληθυσμού της γης είναι “πολύ ευάλωτος” στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής.

Αλλά το βάρος πέφτει κυρίως σε εκείνους που συμμετείχαν λιγότερο στη δημιουργία του προβλήματος.

“Για την Αφρική περίπου 30% όλων των καλλιεργούμενων εκτάσεων αραβοσίτου θα βγουν εκτός παραγωγής, ενώ για τα φασόλια το ποσοστό είναι περίπου στο 50% με βάση την τρέχουσα πορεία των εκπομπών,” δήλωσε ο Patrick Verkooijen, CEO του οργανισμού Global Center on Adaptation, που βοηθά κυβερνήσεις και τον ιδιωτικό τομέα να προωθήσουν λύσεις προσαρμογής μεγάλης κλίμακας.

“Άρα υπάρχουν ορισμένα μέρη της γης, ειδικά στην Αφρική, που θα γίνουν μη κατοικήσιμα.”

“Και ο χρόνος τελειώνει, όπως μας λέει ξεκάθαρα η έκθεση της IPCC, για να σταματήσουμε τις δυνάμεις που οδηγούν σε αυτό το νέο κλιματικό απαρτχάιντ,” δήλωσε στο BBC News.

2 – Οι απώλειες και οι ζημιές αποκτούν επιστημονική υποστήριξη

Εδώ και αρκετά χρόνια, οι αναπτυσσόμενες χώρες προσπαθούν να ωθήσουν τα πλουσιότερα έθνη να πάρουν στα σοβαρά την ιδέα της απώλειας και της ζημίας.

Καθορίζεται ως αυτές οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής στις οποίες δεν μπορούμε να προσαρμοστούμε, ή γεγονότα με αργή εξέλιξη όπως η άνοδος της στάθμης της θάλασσας.

Ήταν πολύ αμφιλεγόμενη έννοια, επειδή συνδέεται με τη μακροπρόθεσμη ιστορική ευθύνη για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα – και τα πλουσιότερα έθνη φοβούνται ότι θα συρθούν στα δικαστήρια και θα αναγκαστούν να πληρώσουν επ’ αόριστον για τις τρέχουσες και μελλοντικές απώλειες και ζημίες στις οποίες συνέβαλαν.

Στο COP26 στη Γλασκώβη, η πολιτική πρόοδος για το θέμα σταμάτησε όταν οι ΗΠΑ και η ΕΕ μπλόκαραν έναν ειδικό μηχανισμό χρηματοδότησης για τις απώλειες και τις ζημιές.

Τώρα η IPCC δηλώνει ξεκάθαρα ότι οι επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής που παρατηρούνται περιλαμβάνουν “ευρείες αντίξοες επιπτώσεις και σχετικές απώλειες και ζημιές για τη φύση και τους ανθρώπους.”

Η επικύρωση από την IPCC είναι πιθανό να προσφέρει μεγάλη ώθηση στην έννοια της απώλειας και της ζημίας στις κλιματικές διαπραγματεύσεις, γεγονός που αναγνώρισε ο Πρόεδρος του COP για το Ηνωμένο Βασίλειο, Alok Sharma, ο οποίος είναι επικεφαλής για τις διαπραγματεύσεις του ΟΗΕ ώσπου να ξεκινήσει το COP27 στην Αίγυπτο αργότερα φέτος.

“Η σημερινή έκθεση υπογραμμίζει τον επείγοντα χαρακτήρα με τον οποίο πρέπει να προετοιμαστούμε για την κλιματική αλλαγή και να αντιμετωπίσουμε μια νέα πραγματικότητα απωλειών και ζημιών, ειδικά στις πιο ευάλωτες στο κλίμα κοινότητες του κόσμου,” δήλωσε. “Η επόμενη δεκαετία θα είναι κρίσιμη.”

3 – Η τεχνολογία δεν είναι πανάκεια

Σύμφωνα με την IPCC, η χρήση τεχνολογιών σχεδιασμένων για να περιορίσουν την υπερθέρμανση ή να μειώσουν τα επίπεδα CO2 θα μπορούσε να κάνει τα πράγματα χειρότερα αντί για καλύτερα.

Υπάρχουν επίσης ανησυχίες ότι τα μηχανήματα που απορροφούν το CO2 από τον αέρα μπορεί απλά να προκαλέσουν την απελευθέρωση περισσότερων αερίων του θερμοκηπίου που προκαλούν με τη σειρά τους αύξηση της θερμοκρασίας.

“Αν αφαιρέσεις CO2 από την ατμόσφαιρα, μπορεί να δημιουργηθεί φαινόμενο ανάκαμψης από τα άλλα στον κύκλο του άνθρακα,” δήλωσε η Linda Schneider από το Ίδρυμα Heinrich Böll, που ήταν παρατηρήτρια στις συζητήσεις στην IPCC.

“Οι ωκεανοί, οι χερσαίες δεξαμενές, θα έχουν μια αντίδραση εκτόνωσης. Έτσι, ένα μέρος του CO2 που αφαιρέθηκε από την ατμόσφαιρα θα επιστρέψει στην ατμόσφαιρα”.

4 – Οι πόλεις προσφέρουν ελπίδα

Παρότι οι μεγάλες πόλεις αποτελούν εστίες για τις κλιματικές επιπτώσεις, μπορούν επίσης να προσφέρουν μια πραγματική δυνατότητα αποφυγής των χειρότερων επιπτώσεων της υπερθέρμανσης.

Καθώς οι πόλεις συνεχίζουν να αναπτύσσονται μπορούν να πιέσουν για ανανεώσιμη ενέργεια, πράσινη μετακίνηση και κτήρια. Αυτό μπορεί να περιορίσει τις καταστροφικές κλιματικές επιπτώσεις για εκατομμύρια ανθρώπους.

“Εστιάζουμε ξεκάθαρα στις πόλεις του κόσμου ως καίρια μέρη για κινητοποίηση,” δήλωσε η συμπρόεδρος της IPCC Debra Roberts.

“Κάποιοι από τους πιο ευάλωτους ανθρώπους βρίσκονται εκεί, σε παράκτιες πόλεις, οπότε αυτό είναι ήδη ένα έναυσμα, μπορείς να αλλάξεις τις επιλογές σου ξεκινώντας από την κινητοποίηση γύρω από την παράκτια αστική ανάπτυξη.”

5 – Το στενό περιθώριο στενεύει όλο και πιο γρήγορα

Ενώ πρόκειται για μια ζοφερή εκτίμηση των επιπτώσεων τώρα και στο μέλλον, οι συγγραφείς παραμένουν πεπεισμένοι ότι οι χειρότερες επιπτώσεις μπορούν να αποτραπούν – αν δράσουμε εγκαίρως.

H IPCC δηλώνει ότι αυτή η ευκαιρία για δράση θα διαρκέσει μόνο για το υπόλοιπο της τρέχουσας δεκαετίας, όπως υπογραμμίζει η τελευταία πρόταση της νέας έκθεσης.

“Οποιαδήποτε περαιτέρω καθυστέρηση στη συντονισμένη παγκόσμια δράση θα οδηγήσει στην απώλεια ενός σύντομου και γρήγορα μειούμενου περιθωρίου για την εξασφάλιση ενός βιώσιμου μέλλοντος”.

Αν ο κόσμος μπορεί να περιορίσει δραστικά τις εκπομπές και να προωθήσει τη χρηματοδότηση για την προσαρμογή, μπορεί να αποτραπεί η βέβαιη καταστροφή.

Και δεν μιλάμε μόνο για χρηματοδότηση σε πράσινη ενέργεια και ηλεκτρικά αυτοκίνητα. Οι συγγραφείς δηλώνουν ότι η επένδυση στην εκπαίδευση, τα συστήματα υγείας και την κοινωνική δικαιοσύνη θα βοηθήσει τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν τις επιπτώσεις των αυξανόμενων θερμοκρασιών.

Η επένδυση στη φύση μπορεί επίσης να αποτελέσει προπύργιο ενάντια στα χειρότερα, δηλώνει η IPCC, καλώντας για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας σε 30%-50% της γης.

“Η φύση μπορεί να είναι ο σωτήρας μας,” δήλωσε η Inger Andersen, επικεφαλής του Περιβαλλοντικού Προγράμματος του ΟΗΕ. “Αλλά μόνο αν τη σώσουμε εμείς πρώτα.”

Leave A Reply