Η ακραία ζέστη στους ωκεανούς “πέρασε το σημείο χωρίς επιστροφή” το 2014

  • Home
  • Blog
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • Η ακραία ζέστη στους ωκεανούς “πέρασε το σημείο χωρίς επιστροφή” το 2014

Προηγουμένως σπάνιες υψηλές θερμοκρασίες τώρα καλύπτουν τις μισές θάλασσες και καταστρέφουν την άγρια ζωή, σύμφωνα με έρευνα

Άρθρο του Damian Carrington, 1η Φεβρουαρίου 2022

Σύμφωνα με έρευνα, η ακραία ζέστη στους ωκεανούς της γης πέρασε το “σημείο χωρίς επιστροφή” το 2014 και τώρα είναι κοινή.

Οι επιστήμονες ανέλυσαν θερμοκρασίες στην επιφάνεια της θάλασσας από τα τελευταία 150 χρόνια, οι οποίες έχουν αυξηθεί λόγω της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Βρήκαν ότι οι ακραίες θερμοκρασίες που συνέβαιναν μόλις 2% του χρόνου πριν έναν αιώνα, έχουν συμβεί τουλάχιστον 50% του χρόνου στον παγκόσμιο ωκεανό από το 2014 και μετά.

Σε κάποια θερμά σημεία, οι ακραίες θερμοκρασίες συμβαίνουν 90% του χρόνου, με σοβαρές επιπτώσεις για την άγρια ζωή. Πάνω από 90% της ζέστης που παγιδεύουν τα αέρια του θερμοκηπίου απορροφάται από τον ωκεανό, ο οποίος παίζει κεντρικό ρόλο στη διατήρηση ενός σταθερού κλίματος.

“Χρησιμοποιώντας αυτή τη μέτρηση ακραίων φαινομένων, δείξαμε ότι η κλιματική αλλαγή δεν είναι κάτι αβέβαιο που μπορεί να συμβεί στο μακρινό μέλλον – είναι ένα ιστορικό γεγονός και έχει ήδη συμβεί,” δήλωσε ο Kyle Van Houtan, στο Ενυδρείο Monterey Bay των ΗΠΑ, και μέλος της ερευνητικής ομάδας. “Η ακραία κλιματική αλλαγή είναι εδώ, είναι στον ωκεανό, και ο ωκεανός αποτελεί τη βάση όλης της ζωής στη Γη.”

Ο Van Houtan και ο συνάδελφός του Kisei Tanaka είναι οικολόγοι και ξεκίνησαν τη μελέτη γιατί ήθελαν να αξιολογήσουν πώς οι ακραίες θερμοκρασίες συνδέονται με την απώλεια δασών φυκιών στα ανοιχτά των ακτών της Καλιφόρνια.

“Η οικολογία μας διδάσκει ότι τα ακραία φαινόμενα έχουν τεράστιο αντίκτυπο στα οικοσυστήματα,” δήλωσε ο Van Houtan. “Προσπαθούμε να καταλάβουμε τις δραματικές αλλαγές που έχουμε παρατηρήσει στις ακτές μας και στον ωκεανό, σε κοραλλιογενείς υφάλους, φύκια, λευκούς καρχαρίες, θαλάσσιες ενυδρίδες, ψάρια, και πολλά ακόμα είδη.”

Το 2019, άλλοι επιστήμονες ανέφεραν ότι ο αριθμός των καυσώνων που επηρεάζουν τους ωκεανούς του πλανήτη είχαν αυξηθεί απότομα, σκοτώνοντας μεγάλες μερίδες θαλάσσιας ζωής όπως “οι πυρκαγιές που καταστρέφουν μεγάλες δασικές περιοχές.”

Οι Van Houtan και Tanaka βρήκαν ότι δεν υπήρχε μέτρο για την ακραία ζέστη και έτσι επέκτειναν τη δουλειά τους σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Plos Climate, εξέτασε τη μηνιαία θερμοκρασία σε κάθε τμήμα του ωκεανού μοίρα-προς-μοίρα και έθεσε την υψηλότερη θερμοκρασία στην περίοδο των 50 ετών ως σημείο αναφοράς για την ακραία ζέστη.

Στη συνέχεια, οι επιστήμονες εξέτασαν τα αρχεία θερμοκρασιών από το 1920 έως το 2019, το πιο πρόσφατο διαθέσιμο έτος. Βρήκαν ότι έως το 2014, πάνω από 50% των μηνιαίων αρχείων σε ολόκληρο τον ωκεανό είχαν ξεπεράσει το σημείο αναφοράς για την ακραία ζέστη που συνέβαινε μία φορά στα 50 χρόνια. Οι ερευνητές ονόμασαν τη χρονιά που το ποσοστό ξεπέρασε το 50% και δεν έπεσε τα επόμενα χρόνια ως το “σημείο χωρίς επιστροφή”.

Έως το 2019, το ποσοστό του παγκόσμιου ωκεανού που υπέφερε από ακραία ζέστη ήταν στο 57%. “Περιμένουμε ότι αυτό το ποσοστό θα συνεχίσει να αυξάνεται,” δήλωσε ο Van Houtan. Αλλά η ακραία ζέστη ήταν ιδιαίτερα σοβαρή σε κάποια σημεία του ωκεανού, με τον Νότιο Ατλαντικό να έχει περάσει το σημείο χωρίς επιστροφή από το 1998. “Αυτό ήταν πριν 24 χρόνια – είναι εξωφρενικό,” δήλωσε.

Το ποσοστό του ωκεανού που βιώνει ακραία ζέστη σε κάποια μεγάλα οικοσυστήματα φτάνει τώρα το 80%-90%. Οι πέντε περιοχές που έχουν επηρεαστεί χειρότερα είναι τα ανοιχτά των βορειοανατολικών ακτών των ΗΠΑ και του Καναδά, τα ανοιχτά των ακτών της Σομαλίας και της Ινδονησίας, και η Νορβηγική Θάλασσα.

“Θα πρέπει να σας νοιάζουν οι χελώνες, τα θαλάσσια πουλιά και οι φάλαινες, αλλά ακόμα κι αν δεν σας νοιάζουν αυτά, οι δύο πιο κερδοφόρες αλιευτικές περιοχές των ΗΠΑ, για αστακούς και χτένια, βρίσκονται σε αυτά ακριβώς τα σημεία,” δήλωσε ο Van Houtan, ενώ 14 αλιευτικές περιοχές στην Αλάσκα κηρύχθηκαν πρόσφατα ομοσπονδιακές καταστροφές.

Η θερμότητα στα ανώτερα 2.000 μέτρα του ωκεανού έσπασε νέο ρεκόρ το 2021, το έκτο στη σειρά. Ο καθηγητής John Abraham στο Πανεπιστήμιο St Thomas στη Minnesota, μέλος της ομάδας πίσω από την αξιολόγηση, δήλωσε ότι η θερμότητα του ωκεανού σχετίζεται περισσότερο με το παγκόσμιο κλίμα, ενώ οι θερμοκρασίες στην επιφάνεια σχετίζονται περισσότερο με τις καιρικές συνθήκες, καθώς και με πολλά οικοσυστήματα.

“Οι ωκεανοί είναι καίριοι για την κατανόηση της κλιματικής αλλαγής. Καλύπτουν περίπου 70% της επιφάνειας του πλανήτη και απορροφούν πάνω από 90% της ζέστης από την υπερθέρμανση του πλανήτη,” δήλωσε ο Abraham. “Η νέα μελέτη βοηθάει γιατί οι ερευνητές εξετάζουν τις θερμοκρασίες στην επιφάνεια. Βρίσκει ότι υπήρξε μεγάλη αύξηση στην ακραία ζέστη στην επιφάνεια του ωκεανού και ότι οι ακραίες θερμοκρασίες αυξάνονται με την πάροδο του χρόνου.”

Leave A Reply