Κλιματική αλλαγή: μήπως η λύση κρύβεται πίσω από το δάκτυλό μας;

  • Home
  • Blog
  • ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
  • Κλιματική αλλαγή: μήπως η λύση κρύβεται πίσω από το δάκτυλό μας;
κλιματική αλλαγή

Η επιστημονική ομάδα The Sciencing Team παραθέτει κείμενα προς ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και δραστηριοποίηση του κοινού.

Η γη αποτελεί σπίτι για τα δάση, τα λιβάδια και άλλα φυσικά οικοσυστήματα, όπως επίσης και την πηγή της διατροφής, της ιατρικής, του ρουχισμού, των καυσίμων κ.α. Δυστυχώς όμως, η κακή χρήση της γης είναι ένας από τους κυριότερους λόγους που επιτείνουν το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.

Η ατέρμονη καταστροφή των φυσικών οικοσυστημάτων εκπέμπει τεράστιες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα με αποτέλεσμα την υπερθέρμανση του πλανήτη. Από την άλλη, η εξαφάνιση αυτών των οικοσυστημάτων μειώνει δραματικά την ικανότητα της γης να διαλύσει αυτά τα αέρια.

Ευτυχώς, κι έχοντας κατανοήσει αυτό το φαύλο κύκλο, τα τελευταία χρόνια έχει αναπτυχθεί ένα, όλο και αυξανόμενο, κίνημα που περιλαμβάνει αγρότες, πολιτικούς φορείς, καταναλωτές κι άλλους που πολεμούν την κλιματική αλλαγή μέσω της διατήρησης, της αποκατάστασης και της αύξησης της ανθεκτικότητας της γης.

Τα τροπικά δάση μπορεί να φαντάζουν σαν παραμύθι σε κάποιον που ζει σε ένα αστικό περιβάλλον χωρίς καθόλου δέντρα, αλλά το κίνημα κατά της κλιματικής αλλαγής τους χωράει και τους θέλει όλους! Για παράδειγμα, η παραγωγή τροφίμων προκαλεί αποψίλωση, συνήθως εξαιτίας της εκτροφής ζώων και της παραγωγής ζωοτροφών. Παρόλα αυτά, περίπου το 1/3 των παραγόμενων τροφίμων δεν καταναλώνεται ποτέ καταλήγοντας σε 14 εκατ. τετρ. χλμ. απορρίμματα. Επιπλέον, τα τρόφιμα που σαπίζουν σε χώρους υγειονομικής ταφής εκπέμπουν μεθάνιο, ένα ισχυρό αέριο του θερμοκηπίου που παγιδεύει κατά 25 φορές περισσότερο θερμότητα από το διοξείδιο του άνθρακα.

Επομένως, μία ισορροπημένη διατροφή και η απόρριψη λιγότερου φαγητού θα άμβλυνε την πίεση στον πλανήτη και θα μείωνε άμεσα στις εκπομπές.

Σύμφωνα με μία πρόσφατη έρευνα από τη WWF στη Λατινική Αμερική, αρκούν μόνο οι εγκαταλελειμμένες εκτάσεις  τόσο στο Cerrado της Βραζιλίας όσο και σε περιοχές του Αμαζονίου προκειμένου να ανταποκριθούμε στην προβλεπόμενη ζήτηση βοδινού και σόγιας μέχρι το 2040, χωρίς να χρειαστεί να πέσει ούτε ένα δέντρο!

Η αναζωογόνηση του εδάφους θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα τα επόμενα χρόνια. Το έδαφος είναι ένα οικοσύστημα κι αυτό, γεμάτο με μικροβιακή πανίδα και χλωρίδα που στην ουσία λειτουργεί ως μηχανή. Όσο περισσότερη ζωή υπάρχει στο έδαφος, τόσο περισσότερο γόνιμο αυτό είναι, και άρα τόσο αποτελεσματικότερα μπορεί να αποσύρει τα αέρια του θερμοκηπίου έξω από την ατμόσφαιρα και να τα αξιοποιήσει σε τροφή, ίνες και καύσιμα.

Μία άλλη σημαντική παράμετρος στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής είναι η ενεργός συμμετοχή των αυτοχθόνων πληθυσμών και τοπικών κοινωνιών, προστατεύοντας παράλληλα τα δικαιώματά τους, καθώς επηρεάζουν και επηρεάζονται άμεσα τόσο από την απώλεια των οικοσυστημάτων όσο και από την υποβάθμιση της γης.

Επίσης, για την κουλτούρα της προστασίας και διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος χρειαζόμαστε καινοτόμες τεχνολογίες. Τα έντυπα συστήματα με χρήση χαρτιού και η συνοδευόμενη χαλαρή εποπτεία δημιουργούν τυφλά σημεία στην εφοδιαστική αλυσίδα που κυριολεκτικά είναι ορατά από το διάστημα. Όντως, οι δορυφόροι μπορούν να παρακολουθούν προστατευόμενες ή κινδυνεύουσες περιοχές, ενώ η ψηφιοποίηση ολόκληρης της διαχειριστικής διαδικασίας των εμπορευμάτων επιτρέπει την επαλήθευση του τόπου και το τρόπου παραγωγής/κατανάλωσης  της διατροφής, του χαρτιού,  του ρουχισμού ή άλλων αγαθών.

Το 2015 με τη Συμφωνία των Παρισίων έγινε η αρχή που όμως, ακόμα κι αν οι στόχοι εκπληρωθούν πλήρως, δεν αρκεί για να αποφύγουμε το καταστροφικό φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής.  Μόνο αν όλοι μαζί επιτείνουμε  τις προσπάθειες και πάρουμε μία σαφή και ενεργό θέση θα γίνει εφικτό να προστατεύσουμε αυτό στο οποίο όλοι στεκόμαστε, ζούμε και αναπνέουμε – τη γη.

Για την πηγή: http://bit.ly/3vX0RWD

Leave A Reply