Έχει η βιωσιμότητα κοινωνικό και ταξικό πρόσημο;

βιωσιμότητα

Η επιστημονική ομάδα The Sciencing Team στηρίζει τα περιβαλλοντικά θέματα και παραθέτει κείμενα προς ενημέρωση, ευαισθητοποίηση και δραστηριοποίηση του κοινού.

Μήπως τελικά η βιωσιμότητα, που τόσο αποζητά ο σύγχρονος δυτικός κόσμος, ήδη εφαρμόζεται στα κατώτερα κοινωνικά στρώματα; Μήπως κάποιες από τις βασικές αρχές της βιωσιμότητας αποτελούν τρόπους επιβίωσης για τους φτωχούς Αμερικάνους πολίτες; Και τελικά, μήπως δεν φταίνε όλοι για το μη βιώσιμο τρόπο ζωής;

Όταν μία οικογένεια δεν έχει αρκετό εισόδημα, τότε αναγκάζεται να αξιοποιήσει στο έπακρο τα πάντα. Για παράδειγμα, επαναχρησιμοποιεί δοχεία και μπουκάλια μέχρι να διαλυθούν. Ή προσθέτει νερό στο σαμπουάν, όταν φτάσει στο 1/3 της αρχικής του ποσότητας εξασφαλίζοντας σαμπουάν για μερικές εβδομάδες ακόμα. Οικονομία στο ρεύμα και το νερό; Αυτά είναι αυτονόητα, όχι για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, αλλά για οικονομικούς λόγους. Παρεμπιπτόντως όμως, επιτυγχάνονται και οι βασικοί στόχοι βιωσιμότητας!

9 στους 10 ανθρώπους των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων δεν έχουν μπει σε αεροπλάνο, γεγονός που μειώνει το οικολογικό τους αποτύπωμα σημαντικά! Η άμεση επαφή και συνεπώς η αγάπη για τη φύση σε αυτή την περίπτωση έρχεται αβίαστα…το κολύμπι, η κατασκήνωση, το ψάρεμα, η ορειβασία και άλλες δραστηριότητες προσφέρονται από τη φύση χωρίς οικονομικό τίμημα, άρα είναι προσιτές σε όλους.

Τα second hand ρούχα για κάποιους ανθρώπους είναι μονόδρομος και όχι μόδα. Για τους φτωχότερους ανθρώπους η αγορά ρούχων μόνο από καταστήματα με πολύ χαμηλές τιμές και η επαναχρησιμοποίησή τους μετά από τις κατάλληλες τροποποιήσεις ραψίματος, επιμήκυνσης κ.λ.π. είναι το αυτονόητο. Σήμερα τα ρούχα second hand είναι must με πολλά μαγαζιά να προωθούν αυτή την τάση. Άνθρωποι ανεξαρτήτως οικονομικού και κοινωνικού υποβάθρου στοιβάζονται στα μαγαζιά second hand προκειμένου να αγοράσουν ένα vintage κομμάτι για να ολοκληρώσουν την εμφάνισή τους!

Παρόλα αυτά υπάρχει μία τάση δαιμονοποίησης των φτωχότερων όσον αφορά το βιώσιμο τρόπο ζωής. Όντως, οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν κακής ποιότητας νερό και αέρα. Όμως οι ανεπτυγμένες χώρες που κατηγορούν τις αναπτυσσόμενες πέρασαν ήδη από αυτό το στάδιο κατά τη βιομηχανική επανάσταση. Έχουν ήδη απαλλαγεί(;) από τη ρύπανση κι έχουν ξεκινήσει να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα με περιβαλλοντικό πρόσημο. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την κατάσταση, με ένα ενήλικα ο οποίος θυμώνει κατηγορώντας ένα παιδί για την ανώριμη συμπεριφορά του, ξεχνώντας ότι κι ο ίδιος ήταν κάποτε παιδί.

Προφανώς και τα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα δεν διεκδικούν τον τίτλο των πρωτεργατών του οικολογικού κινήματος. Οδηγούν οχήματα που επιβαρύνουν δραματικά το περιβάλλον και υιοθετούν διατροφικές συνήθειες που δεν βοηθούν τους βιώσιμους στόχους.

Επομένως, η βιωσιμότητα δεν αφορά μία συγκεκριμένη ομάδα ανθρώπων, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή οικονομικό υπόβαθρο. Η βιωσιμότητα αφορά όλους μας!

Η βιωσιμότητα, στην πραγματικότητα, είναι τρόπος ζωής και ένα σύνολο δραστηριοτήτων. Αν και πολλά από τα προϊόντα που χαρακτηρίζονται ως «βιώσιμα» ξεπερνούν κατά πολύ τις οικονομικές δυνατότητες της πλειονότητας του κόσμου, η βιωσιμότητα περιλαμβάνει και τι κάνεις με όλα τα προϊόντα που κατέχεις και τις δραστηριότητες στις οποίες εμπλέκεσαι.

Όπως επισημαίνει και η δημοσιογράφος Aletta Brady «οι βασικές αρχές του περιβαλλοντικού κινήματος μπορούν να επωφεληθούν, μέσω καθοδήγησης και παραδειγματοποίησης, υιοθετώντας κάποια από τα χαρακτηριστικά του τρόπου ζωής ανθρώπων που δεν μπορούν να χαρακτηριστούν με την παραδοσιακή έννοια οικολόγοι, αλλά ζουν περισσότερο περιβαλλοντικά φιλικά από οποιονδήποτε άλλο».

Σίγουρα πάντως, οι φτωχότεροι δεν είναι μηχανές κατανάλωσης που λατρεύουν να χρησιμοποιούν πλαστικά μίας χρήσης και βενζινοκίνητα οχήματα. Στην τελική, αγοράζουν λιγότερο, οδηγούν λιγότερο, δεν πετούν σχεδόν ποτέ και γενικά είναι πιο φιλικά προσκείμενοι στο περιβάλλον από το μέσο Βόρειο Ευρωπαίο ή Αμερικανό.

Και τελικά τι είναι προτιμότερο και πιο ωφέλιμο για τη Γη; Ένας πλούσιος οικολόγος που αναγνωρίζει την αιτία των περιβαλλοντικών προβλημάτων, αλλά ταξιδεύει με αεροπλάνο κάθε μήνα, τρώει οργανικά τρόφιμα και αγοράζει ακριβά βιώσιμα προϊόντα ή ένας οικονομικά δυσμενέστερος άνθρωπος που ζει με όσα μέσα διαθέτει, τρέφεται με συμβατικό φαγητό και ψωνίζει από μαγαζιά second hand;

Πρόκειται για μία αμφίσημη ερώτηση…αλλά που αφήνει το περιθώριο σε όλους να συμμετέχουν στον αγώνα για την επίτευξη της βιωσιμότητας.

Για την πηγή: http://bit.ly/3cEsQ5X

Leave A Reply