Το δίκιο του Αϊνστάιν

einstein

Μία από τις πιο κοινές ατάκες στα επιστημονικά νέα τα τελευταία χρόνια είναι: «ο Αϊνστάιν αποδείχθηκε και πάλι σωστός». Ας σκεφτούμε για λίγο τι θα σήμαινε μία πιθανή αμφισβήτηση της θεωρίας του Αϊνστάιν. Ίσως να άνοιγε το δρόμο σε μία καινούργια θεωρία κατανόησης του φυσικού κόσμου.

Παρηγορητικό ή απογοητευτικό συναίσθημα;

Στην πραγματικότητα, η θεωρία του Αϊνστάιν είναι κατάλληλα προσαρμοσμένη για τις παρατηρήσεις του σύμπαντος. Ακόμα και τα ονόματα Σκοτεινή Ύλη και Σκοτεινή Ενέργεια προϋποθέτουν την εγκυρότητα της θεωρίας του Αϊνστάιν και συνεπάγονται πως οποιαδήποτε απόκλιση από τη βασική αυτή θεωρία μπορεί να ερμηνευτεί  χρησιμοποιώντας τη δεξιά πλευρά των εξισώσεων, όπου η ύλη και η ενέργεια υπάρχουν, ενώ στην αριστερή πλευρά των εξισώσεων επικρατεί το πεδίο βαρύτητας του Αϊνστάιν.

Ο βασικός λόγος που η επιστημονική κοινότητα συνεχίζει να υποστηρίζει τη θεωρία του Αϊνστάιν είναι γιατί καμία άλλη θεωρία δεν πληροί τα κριτήρια:

  • να εξηγεί κάποιο φαινόμενο που δεν ερμηνεύεται από τη θεωρία του Αϊνστάιν
  • να προβλέπει κάποιο νέο φαινόμενο που δεν είχε παρατηρηθεί μέχρι τώρα και με το οποίο δεν συμφωνεί η θεωρία του Αϊνστάιν.

Αν και η θεωρία έκανε γνωστό τον Αϊνστάιν, δεν βρήκε ευρεία απήχηση, ούτε καν από την κοινότητα των Φυσικών, κυρίως εξαιτίας των δυσκολιών που υπήρχαν τόσο στον έλεγχο όσο και στην επαλήθευσή της. Μόνο μετά τη δεκαετία του ’50 η τεχνολογική επανάσταση κατάφερε να συμβαδίσει με την επαναστατική σκέψη του Αϊνστάιν.

Είναι γεγονός ότι επιβεβαιώσεις της θεωρίας του Αϊνστάιν έγιναν ουσιαστικά στην προσπάθεια κάποιων πρώτων μικροδιορθώσεων της θεωρίας του Νεύτωνα. Όντως θα ήταν αδύνατο να εξηγήσουμε αυτά που βλέπουμε στο σύμπαν χωρίς τη νευτώνεια θεωρία. Ο μόνος λόγος για τον οποίο η θεωρία του Αϊνστάιν δεν έχει αντικαταστήσει την κλασική θεωρία φυσικής είναι η δυσκολία ελέγχου και επαλήθευσής της. Απαιτεί αστρονομικές παρατηρήσεις μεγάλης ακρίβειας και εκτενή ανάλυση δεδομένων για την απόδειξη των φαινομένων που ερμηνεύει η θεωρία αυτή. Οι έλεγχοι του ηλιακού συστήματος είναι πιο εύκολοι και ακριβείς σε σύγκριση με τη βαρύτητα, η οποία δεν είναι τόσο ισχυρή δύναμη ώστε να δημιουργήσει κατάλληλες συνθήκες για την επαλήθευση μίας θεωρίας.

Σε αντίθεση με την κβαντική θεωρία, η οποία εδραιώθηκε χάρη στην κατασκευή όλο και μεγαλύτερων επιταχυντών, η γενική θεωρία της σχετικότητας απαιτεί εκτός από όλο και πιο μεγάλης ακριβείας τηλεσκόπια και υψηλής τεχνολογίας ηλεκτρονικούς υπολογιστές, κατάλληλες συνθήκες επαλήθευσης που είναι πολύ μακριά και εκτός του βεληνεκούς του ελέγχου μας.

Παρόλο που υπάρχει σοβαρός λόγος να πιστεύουμε τον Αϊνστάιν όταν λέει ότι ο χώρος και ο χρόνος δεν είναι συνεχείς αλλά κατά μία έννοια διακριτοί, χωρίς τα κατάλληλα δεδομένα για τη διακριτή φύση είναι αδύνατο να καταλήξουμε σε μία ολοκληρωμένη θεωρία προς αυτή την κατεύθυνση.

Είναι άραγε πιθανό να μην αποδειχθεί ποτέ η θεωρία του Αϊνστάιν;

Ίσως η απάντηση σε αυτό το ερώτημα έρθει από την θεωρία των 5 διαστάσεων χώρου-χρόνου-ύλης, σύμφωνα με την οποία δεν υπάρχει ύλη, παρά μόνο γεωμετρία. Αν αυτό όντως συμβαίνει, τότε η θεωρία του Αϊνστάιν θα καταπιεί όλα τα μόρια και τις δυνάμεις που αναφέρονται εκεί. Μήπως η σωστή κατεύθυνση κατανόησης της πραγματικότητας είναι να ενσωματώσουμε όλες τις υπόλοιπες θεωρίες σε αυτή του Αϊνστάιν;

Και εν τέλει μήπως είμαστε όλοι κύματα που εκτείνονται σε αυτή την 5η διάσταση με την ταχύτητα του φωτός, όπως προτείνει η θεωρία; Ίσως τελικά ο Αϊνστάιν είχε περισσότερο δίκιο από ότι κι ο ίδιος πίστευε.

Για την πηγή: https://bit.ly/39ZTViH

Leave A Reply