Janaki Ammal (1897 – 1984)

janaki ammal

Η Δρ. Janaki Ammal ήταν μια από τις πρωτοπόρες βοτανολόγους στην Ινδία, μετά την ανεξαρτησία της χώρας. Διεξήγαγε έρευνα στην κυτταρογένεση και στη φυτογεωγραφία.

Νεανικά χρόνια και εκπαίδευση

Γεννήθηκε και μεγάλωσε σε μια πολυμελή μεσοαστική οικογένεια το 1897 στο Thalassery (Kerala). Σπούδασε βοτανολογία, αφού η μητριαρχική παράδοση της κοινότητάς της ενθάρρυνε τις γυναίκες να σπουδάσουν, κάτι σπάνιο εκείνη την εποχή.

Αποφοίτησε από το Queen Mary College και έλαβε τιμητικό τίτλο από το Presidency College, στο Chennai το 1921. Έπειτα δίδαξε στο Women’s Christian College (WCC). Παράλληλα, το 1925, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό της στο πανεπιστήμιο του Michigan με υποτροφία Barbour, η οποία απονέμεται σε γυναίκες διαφορετικών εθνικοτήτων, υψηλών ακαδημαϊκών και επαγγελματικών επιδόσεων σε ποικίλους επιστημονικούς κλάδους. Το 1931, ολοκλήρωσε το διδακτορικό της με υποτροφία Oriental Barbour. Είναι μια από τις λίγες γυναίκες ασιατικής καταγωγής που έλαβαν τον συγκεκριμένο ακαδημαϊκό τίτλο από το πανεπιστήμιο του Michigan.

Επαγγελματική ζωή

Όταν επέστρεψε στην Ινδία, εργάστηκε ως καθηγήτρια βοτανολογίας στο Maharaja’s College of Science, (Trivandrum, 1932 -1934) και ως γενετίστρια στo ινστιτούτο βελτίωσης ζαχαροκάλαμου στην Coimbatore (1934-1939). Η έρευνά της θεωρήθηκε πρωτοπόρα καθώς ταυτοποίησε αυτόχθονες και υβριδικές καλλιέργειες ζαχαροκάλαμου υψηλής παραγωγικότητας και ανέλυσε ποικιλίες για τη δημιουργία διασταυρώσεων.

Ωστόσο, η κοινωνική της θέση ως ανύπαντρη γυναίκα συνέβαλε στη στασιμότητα της καριέρας της στην πατριαρχική και συντηρητική ακαδημία.

Μετακόμισε στο Λονδίνο για να συνεχίσει την έρευνά της και να εργαστεί ως κυτταρολόγος στο John Innes Horticultural Institution of London (1940-1945) και στην βασιλική φυτοκομική εταιρία στο Wisley (1945 -1951). Μαζί με τον C. D. Darlington, έγραψαν το βιβλίο Chromosome Atlas of Cultivated Plants.

Το 1951, την κάλεσε ο πρωθυπουργός της Ινδίας, Jawaharlal Nehru, να επιστρέψει στη χώρα για να οργανώσει την ανανέωση της Βοτανικής Επιτήρησης της Ινδίας. Συνέχισε να προσφέρει υπηρεσίες στη χώρα της για τα επόμενα 30 χρόνια.

Αφού συνταξιοδοτήθηκε, συνέχισε να διεξάγει έρευνα και να δημοσιεύει άρθρα μέχρι το θάνατό της, το 1984. Η Ammal έλαβε πολλές διακρίσεις στην Ινδία και στην Αγγλία, ενώ υπάρχει εθνικό βραβείο ταξινόμησης φυτών αλλά και ποικιλία μανόλιας με το όνομά της.

Η ανιψιά της, Geetha Doctor, την περιέγραφε ως πολύ οργανωμένη και επιβλητική, ενώ οι συνάδελφοί της ως διακριτική και δυναμική συνεργάτη.

Η ίδια έλεγε χαρακτηριστικά, «Το έργο μου είναι αυτό που θα επιβιώσει». Πράγματι, άφησε μια λαμπρή παρακαταθήκη για τις γυναίκες του 21ου αιώνα, καθώς απέδειξε ότι οι κοινωνικοί φραγμοί δεν ήταν αρκετοί για να κάμψουν την προσήλωσή της στην έρευνα.

Για την πηγή: https://bit.ly/2TjZ2RG

Για την εικόνα: https://bit.ly/2WKCw6E

Leave A Reply