Μαρία η Ιουδαία

Μαρία η Ιουδαία
Ιστορικά

Η Μαρία (ή Μίριαμ) η Ιουδαία, γνωστή και ως Μαρία της Αλεξάνδρειας ή Προφήτισσα, έζησε στην Αίγυπτο ανάμεσα στον 1ο και τον 3ο μ.Χ. αιώνα. Επινόησε διαδικασίες και βασικό εξοπλισμό των αλχημιστών και θεωρείται από τους πρώτους αλχημιστές του Δυτικού Κόσμου καθώς και από τις ιδρυτικές φιγούρες της ευρωπαϊκής Χημείας, εφόσον συνδύασε την αλχημική επιστήμη με την πρακτική χημεία των τεχνιτών. Σε κείμενο του 17ου αιώνα αναφέρεται ως μία από τους δώδεκα σοφούς της αλχημείας.

Κυριότερη πηγή για την ζωή της αποτελεί ο Ζώσιμος ο Πανοπολίτης, ο οποίος έγραψε κατά τον 4ο αιώνα μ.Χ. τα αρχαιότερα βιβλία περί Αλχημείας. Ο Ζώσιμος στα έργα του περιγράφει αρκετά πειράματα της Μαρίας και τα όργανα τα οποία επινόησε. Ο βυζαντινός ιστορικός Γεώργιος Σύγγελος την παρουσιάζει ως μαθήτρια του Δημόκριτου, τον οποίο συνάντησε στη Μέμφιδα της Αιγύπτου την εποχή του Περικλή. Στους Άραβες ήταν γνωστή ως η Κόρη του Πλάτωνα.

Έργο

Σύμφωνα με το Ζώσιμο και μεταγενέστερες ερμηνείες των γραπτών της Μαρίας, η αλχημεία ήταν σαν τη σεξουαλική αναπαραγωγή, με διαφορετικά μέταλλα να είναι θηλυκά και αρσενικά. Γνωστή είναι η φράση της “ένωσε το αρσενικό με το θηλυκό και θα βρεις αυτό που ψάχνεις“, που αποκαλύπτει αυτή την πεποίθηση. Η Μαρία περιέγραψε την οξείδωση των μετάλλων και είδε σε αυτή τη διαδικασία τη δυνατότητα μετατροπής των βασικών μετάλλων σε χρυσό.

Το όνομα της Μαρίας αναφέρεται μέχρι σήμερα μέσω της εφεύρεσης της, του μπεν μαρί (μπάνιο της Μαρίας), το οποίο χρησιμοποιείται στα χημικά εργαστήρια καθώς και στη μαγειρική. Το μπεν μαρί χρησιμοποιεί θερμότητα από το νερό, που περιέχεται συνήθως σε ένα δοχείο, για να διατηρεί μια σταθερή θερμοκρασία και χρησιμεύει στην θέρμανση υλικών που είναι ευαίσθητα σε υψηλές θερμοκρασίες και ευαίσθητα γενικότερα στην απότομη μεταβολή της θερμοκρασίας.

Επίσης, αναγράφεται ως η πρώτη που κατάφερε να δημιουργήσει ένα σουλφίδιο που για τους Αλχημιστές ήταν το πρώτο βήμα στην διαδικασία της “Μεταστοιχείωσης”, δηλαδή της δημιουργίας χρυσού. Από τότε, το σουλφίδιο αυτό ονομάζεται “Μαύρο της Μαρίας” (Mary’s Black).

Η Μαρία εφηύρε και περιέγραψε, ακόμη, τις συσκευές κητοτακίς και τριβικός. Η κητοτακίς ή κυροτακίς είναι συσκευή που χρησιμοποιείται στην θέρμανση αλχημικών ουσιών και στην συλλογή υδρατμών. Ο τριβικός είναι ένα είδος άμβυκα που χρησιμεύει στη συλλογή ουσιών που συμπυκνώνονται μέσω απόσταξης και χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα σε χημικά εργαστήρια.

Αναφέρεται από κάποιους ιστορικούς ότι η Μαρία ανακάλυψε και το υδροχλωρικό οξύ, χωρίς όμως να είναι κοινώς αποδεκτό.

Leave A Reply