Πώς τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης χρησιμοποιούνται για να επηρεάσουν τις ψήφους

ψηφοφορία

Σύμφωνα με στοιχεία, ένας μικρός αριθμός από στρατηγικά τοποθετημένα μποτ μπορεί να επηρεάσει τις επιλογές των αναποφάσιστων ψηφοφόρων.

Υπάρχουν συχνά ειδήσεις σχετικά με τις προσπάθειες των Αμερικάνων πολιτικών για χειραγώγηση των εκλογικών περιφερειών – όπως να επανασχεδιάζουν τα σύνορα των εκλογικών περιφερειών με σκοπό να ευνοηθεί κάποιο κόμμα. Ωστόσο, όπως αποκάλυψε μία δημοσίευση του περιοδικού Nature, η χειραγώγηση των εκλογών έχει και άλλες μορφές.

Η έρευνα αποκαλύπτει πως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μπορούν επίσης να χειραγωγηθούν πριν από μια εκλογική διαδικασία, με ένα μικρό αριθμό στρατηγικά τοποθετημένων μποτ που μπορούν να επηρεάσουν ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων ώστε να αλλάξουν γνώμη, ειδικά εάν αυτή η ομάδα είναι αναποφάσιστη για την ψήφο της (A. J. Stewart et alNature 573, 117–118; 2019).

Ερευνητές, με αρχηγό τον μαθηματικό βιολόγο Alexander Stewart από το πανεπιστήμιο του Χιούστον στο Τέξας, συντάσσονται με αυτούς που αποδεικνύουν πως είναι δυνατό να δοθεί σε ένα κόμμα δυσανάλογο προβάδισμα στην ψηφοφορία.

Αυτή είναι μία αποκάλυψη που θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους.

Ο Stewart και οι συνεργάτες του έφτασαν σε αυτό το συμπέρασμα αφού ανέλυσαν τα αποτελέσματα ενός παιχνιδιού ψηφοφορίας στο διαδίκτυο στο οποίο οι παίκτες συμμετείχαν σε ένα από τα δύο κόμματα: το κίτρινο ή το μωβ. Οι παίκτες κέρδιζαν πόντους με βάση το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας και κέρδιζαν τα περισσότερα αν κέρδιζε το κόμμα τους. Ωστόσο, υπήρχε μια παγίδα: οι παίκτες επίσης κέρδιζαν μερικούς πόντους αν οι αντίπαλοι κέρδιζαν αλλά δεν κέρδιζαν καθόλου πόντους αν το αποτέλεσμα ήταν ισοπαλία.

Ο κανόνας αυτός είχε σκοπό να ενθαρρύνει τους παίκτες να συμβιβαστούν.

Ήταν μια απομίμηση πραγματικής ψηφοφορίας, όπως όταν οι νομοθέτες των Η.Π.Α. από αντίπαλες πλευρές  αναγκάζονται να παραχωρήσουν μερικά προνόμια στους αντιπάλους για να συμφωνήσουν στον κυβερνητικό προϋπολογισμό. Όταν όμως οι νομοθέτες δεν συμβιβάζονται, το αποτέλεσμα είναι η αναστολή της λειτουργίας της κυβέρνησης – το αντίστοιχο μιας ισοπαλίας ή ενός αδιεξόδου στο παιχνίδι της ψηφοφορίας.

Στο πείραμα, εμφανίζονταν στους παίκτες στοιχεία από δημοσκοπήσεις για τις προθέσεις των δύο πλευρών στην ψηφοφορία. Έτσι, αν για παράδειγμα οι δημοσκοπήσεις έδειχναν ότι το κίτρινο κόμμα ήταν πιθανό να κερδίσει, οι παίκτες από αυτό το κόμμα θα έμεναν σταθεροί στην ψήφο τους έχοντας την ελπίδα ότι θα κερδίσουν. Αντίθετα, αν το μωβ κόμμα είχε πιο πολλή δημοτικότητα, τότε τα μέλη του κίτρινου κόμματος ίσως άλλαζαν την ψήφο τους για να αποφύγουν το αδιέξοδο.

Τότε οι ερευνητές εισήγαγαν μικρό αριθμό από μποτ που υποστήριζαν ένα από τα κόμματα, με σκοπό να επηρεάσουν τους ψηφοφόρους να υποστηρίξουν την αντίπαλη πλευρά. Αυτά τα μποτ που παρίσταναν φανατικούς, ήταν προγραμματισμένα να απορρίπτουν τον συμβιβασμό κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Η ομάδα γρήγορα ανακάλυψε ότι τα μποτ είχαν ολέθριο αποτέλεσμα.

Για παράδειγμα, όταν μερικοί φανατικοί του κίτρινου κόμματος χρησιμοποιούνταν στρατηγικά ανάμεσα σε ένα μεγάλο αριθμό αναποφάσιστων παικτών στο μωβ κόμμα, τότε τα μποτ αυτά είχαν την ικανότητα να επηρεάσουν τη γνώμη της πλειοψηφίας προς το κίτρινο κόμμα. Αυτό συνέβαινε ακόμα και όταν τα κόμματα είχαν ακριβώς τον ίδιο αριθμό μελών και όταν κάθε παίκτης είχε την ίδια επιρροή.

Νομοθέτες και ρυθμιστές σε όλο τον κόσμο εξετάζουν το πώς να αντιμετωπίσουν το ρίσκο της ψηφιακής χειραγώγησης των εκλογών. Ταυτόχρονα, ερευνητές πραγματεύονται το πόσο αληθινό είναι αυτό το ρίσκο.

Το έργο αυτό αποκαλύπτει με αποδείξεις ότι οι ψηφοφόροι μπορούν όντως να χειραγωγηθούν στην ψηφιακή εποχή. Νομοθέτες και ρυθμιστές πρέπει να βρίσκονται σε επαγρύπνηση.

Για την πηγή: https://go.nature.com/2r0uGbF

Leave A Reply